داداش رضا وشهادت

رضا كاوسي فر — Wed, 14 Apr 2010 18:04:00 GMT

سلام خدمت دوستان عزيز
من اين وبلاگ را براي شهدا به خصوص برادر شهيدم رضاجان درست کردم اميدوارم که خوانندگان عزيز مرا بانظرات سازندشون همراهي کنند
ابتدا از برادر شهيدم مختصر توضيحاتي ارائه مي کنم تا شما نيز تاحدودي با شخصيت بزرگوار اين شهيد آشنا بشويد.داداش رضا ارديبهشت سال 1351 درتهران به دنيا آمد.رضا به سرعت بزرگ ميشد واين بزرگي ابتدا در روحيه مردانه ي رضا تبلور يافته بود.رضا سه سال بيشتر نداشت که با پدر به مسجد مي رفت.مادرم مي گويد رضا هرگز کوچکي سن خود را نمي ديد وهميشه مثل آدم هاي بزرگ رفتار مي کرد ومردونه صحبت مي کرد.ديگران نيز تحت تاثير اين رفتار،رضا را بزرگ حساب مي کردند.رضا به سن 10سالگي که رسيده بود از شروع دفاع مقدس 2سال مي گذشت.چنان علاقه واشتياقي درون رضا از جبهه بوجودآمده بود که خودش درهمان ده سالگي به مسجد محل رفته بود وتقاضا کرده بود که اورا براي دفاع از دين وميهن راهي جبهه کنند.آنها بعد از آنکه گفته بودن نمي شود ورضا همچنان اصرار کرده بود گفته بودند برو وبا رضايت پدرت بيا!پدر هم وقتي ماجرارا فهميده بود باصحبت کردن با رضااورا موقتا از رفتن به جبهه منصرف کرده بود!چندسال ديگر هم گذشت تارضا به سال سوم راهنمايي برسد؛مدرسه رضا به بچه ها گفته بود که قرار است به عنوان اردو به جبهه برويم.مادرم مي گويد رضا آن روز(روز اطلاع از اردو) بعد از رسيدن به خانه خيلي خوشحال بود.داداش رضا فکر کرده بود که مدرسه آنها را خط مقدم جبهه خواهد برد!اما....رضا بابچه هاي مدرسه به اردو رفت(به مناطقي که به دست رزمندگان اسلام از دست دشمن آزاد شده بود)اما نتوانست اين اردوي 3ماهه را تحمل کند!وبااين استدلال که درس خواندن بهتر از وقت تلف کردن در آنجاست به خانه برگشته بود!اما صبر رضا براي رفتن به خط مقدم جبهه زياد طول نکشيد!رضا چندماه بعد با دستکاري شناسنامه ودرحالي که در کلاس اول دبيرستان ثبت نام شده بود!براي عزيمت به جبهه اسم نويسي مي کند وبعد از گذراندن 3ماه دوره آموزشي فشرده قبل از اعزام،عازم جبهه مي شود.مادرم ميگويد خيلي ها دوره آموزشي قبل اعزام را نمي توانستند تاب بياورند و به خاطر مشقات فراوانش از رفتن به جبهه منصرف مي شدند اما رضا اين آموزشها را با صلابت گذراند. بعد از شرکت در عمليات هاي کربلاي 4 و5،زنده وسالم به خانه برمي گرددودوباره براي عمليات بعدي که کربلاي 10 نامگذاري مي شود،رهسپار منطقه عملياتي سردشت کردستان مي شود.داداش رضا در ارديبهشت سال 1366 ودر سن 15 سالگي ودرحالي که مسئوليت بيسيم چي داشته است،در پي حمله نيروهاي بعث عراق وبعد ازاينکه با بدن مجروح به اسارت بعثي ها در مي آيد وآنها که مي دانستند اطلاعات ارزشمندي در اختيار وي مي باشد باتوجه به بيسيم چي بودن وي تحت شکنجه خواستار گرفتن اطلاعات مي شوند وطبيعتا او نيز تا آخرين لحظه زير شکنجه دوام مي اورد وسرانجام با تير خلاص به آرزويش که همان شهادت بود مي رسد.
روحش شاد وراهش هميشه پر رهرو....

يك گوشه جهان

رضا كاوسي فر — Tue, 30 Jun 2009 03:01:00 GMT

ويرانه اي است اين جهان
عمر کفاف نمي دهد که آباد کنيم
غيرت رخصت نمي دهد که رها کنيم
اين گونه ويرانه رها کردن نشانه دنائت است و جاهلانه مرمت کردن نشانه رذالت
آباد سازي يک گوشه ي گم جهان به دست ما
آباد سازي کل عالم است به دست همگان

ملاصدرا، برگرفته از کتاب مردي در تبعيد ابدي

آرزوي شهادت

داداش رضا وشهادت

يك گوشه جهان